‘Altijd fietskoerierweer’
Weer of geen weer, altijd fietskoerierweer
Zo, dat was de zomer weer. Astronomisch misschien niet, meteorologisch gezien wel. En voor mijn gevoel ook. Als er geen vaste data voor de seizoenen waren, had ik de zomer misschien niet eens herkend, zo verhuld in een herfstachtig jasje. Begrijp me niet verkeerd, we hebben best lekker kunnen fietsen de afgelopen maanden. Maar echt zomer was het niet.
De seizoenen spelen altijd een rol in ons fietskoeriersbestaan, we zijn altijd buiten. Uiteraard fietsen de meesten van ons het liefst in de zomer. Lekker in korte broek, betaald bijbruinen totdat je armen en benen niet onderdoen voor de gemiddelde pot duo-penottti. Sollicitanten te over en kantoormedewerkers die dolgraag eens met ons zouden willen ruilen om een dagje ‘buiten te spelen’.
In de winter is het andersom. Zeker op de koude dagen worden we nogal eens voor gek versleten. Dik ingepakt in thermokleding en dito handschoenen, hier en daar wat gore-tex (water- en winddichte stof) en zo nodig ook nog wat vaseline. En de kou is nog niet eens zo erg, de gladheid is pas echt vervelend. We doen langer over dezelfde afstanden, kunnen niet echt doorfietsen en krijgen het ook niet echt warm zoals anders. En zonder glijpartij komen we die maanden ook niet door. Tot op heden in het geval van Shortcut gelukkig zonder al te veel ernstige persoonlijke schade.
Opwarming van de aarde of niet, broeikaseffect of niet, niemand zal nog ontkennen dat het weer aan het veranderen is. Verbrande kuiten in maart, een loopneus in juli, een versleten regenjas in augustus, het zal allemaal wel. Wij fietsen gewoon door. In fietskoerierland zeggen ze wel eens dat een echte fietskoerier in de winter begint. Of in ieder geval daarna ook nog van zijn werk houdt. Wanneer ik gestart ben met Shortcut? Januari 2006…
